Mam, wat heeft hij nou op zijn kop?!

schelpen zoeken Vendée

Met dit herfstige weer, mooi even tijd voor vakantieherinneringen. De reis ging dit jaar naar Frankrijk. Twee weken in een luxe mobile home (lees: stacaravan) op een camping in de Vendée. Als je mij vraagt “wat versta jij onder een fijne relaxte vakantie?” komt het rijtje ‘met de auto, naar Frankrijk, in een stacaravan, twee weken op één en dezelfde plek’ niet als eerste in mij op, maar hé, je hebt kinderen, en als zij het naar hun zin hebben…dan heb jij ook vakantie! En vakantie, daar waren wij na zo’n druk jaar zeker aan toe.

Even uit de ratrace van de Amsterdamse huizenmarkt, maar ook even klaar met al die vragen van onbekenden die allemaal graag willen weten wat ons mannetje eigenlijk wel niet heeft (bij Fenna zorgen haar haren voor zo’n dekmantel, dat mensen überhaupt niet door hebben dat ze slechthorend is) . En het ook allemaal heel logisch vinden dat je daar uitgebreid verslag van doet, want het feit dat ze het vragen is natuurlijk hartstikke goed bedoeld. En zo. Nou…na inmiddels vijf jaar starende blikken en vragen beantwoorden van die volslagen wildvreemden, heb ik daar niet altijd even veel zin in. Hoe goed bedoeld ook. Wat ik dan wel weer leuk vind, is ter plekke iets verzinnen (je moet er zelf tenslotte ook een beetje lol van hebben). En zo heeft Mads al een cursus Russisch bij de LOI gevolgd, doe ik of ik schrik en het ook voor het eerst zie, ontken ik volledig dat er iets te zien valt et cetera. Best grappig, al zeg ik het zelf. Maar goed, ook daar wilde ik wel even vakantie van nemen.

F & M schommelen

F & M schommelen

Tot de boemerang mij al bij de eerste stop genadeloos om de oren vloog. Ze zijn natuurlijk niet blind in Frankrijk. En ja hoor, daar gingen ze weer. Staren, omdraaien en aanspreken. Alleen dit keer in het Frans. Op dat moment realiseerde ik me dat het niet stopt of weggaat, maar dat het aan mij is om te bepalen hoe ik ermee om ga. En dat het misschien tijd is om ook deze knop eens om te gaan zetten. Net als inmiddels weer een tijdje geleden het besef tot mij kwam, dat het blijven hangen in verdriet, boosheid en frustratie niet de oplossing is. Welke boodschap geef ik Fenna en Mads dan? Dat hun slechthorendheid/doofheid om te janken is? En dus knikte ik maar vriendelijk, bevestigde hier en daar wat mensen al dachten (“heeft hij iets met zijn oren ofzo?”) en zuchtte de rest aan irritaties even flink weg. Hup de auto maar weer in.

Op de plaats van bestemming aangekomen, werden de voordelen van ons pretpakket al snel duidelijk. Binnen no time maak je contact met die twee, en natuurlijk begint het met de vaste riedel over het hoe, wat, waar, wanneer en waarom, maar uiteindelijk ken je iedereen op zo’n camping.

Het mooiste voorbeeld hadden we laatst toen we een weekendje naar Oslo gingen, vrienden bezoeken daar. Met die grote blauwe kijkers van hem (…oké, en zijn in het oog springende apparatuur) had Mads al snel de aandacht van twee mooie stewardessen gewekt, die hem vervolgens de hele vlucht op sleeptouw namen.

Mads en Fenna fly KLM

Mads en Fenna fly KLM

Vlak voor de landing vertelden ze dat hij en zijn zus, als we weer veilig aan de grond zouden zijn, een kijkje in de cockpit mochten nemen. Hoe trots ze daar vervolgens met z’n tweeën zaten, onbetaalbaar!!

Ready to take off!

Ready to take off!

3 gedachtes over “Mam, wat heeft hij nou op zijn kop?!

Wil je reageren? Graag, dat kan hier!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s